Praatjesmakers, de website waar je alles kunt vinden voor baby's, peuters, kleuters en mama's.

U bevindt zich hier:

Reportages Planten- en Dierenparken

Apenheul Reportage

Taman Indonesia reportage

SEA LIFE Scheveningen

Ecomare

Wonderwereld

Reportages Musea

Reportages Pretparken

Reportages Speeltuinen

Reportages Sportieve uitjes

Zoeken naar:

Algemeen:

Startpagina

© praatjesmakers

Sitemap

Contact

Rapportage Apenheul

Openingstijden
Van zaterdag 31 maart 2007 tot en met donderdag 1 november 2007 is Apenheul iedere dag geopend van 9.30 uur tot 17.00 uur.
In de maanden juli en augustus én in de weekenden van mei, juni en september sluit Apenheul om 18.00 uur.

Prijzen 2007
Volwassenen 16,00
Kinderen 3 t/m 9 jaar 12,00
Kinderen t/m 2 jaar gratis
Senioren 65+ 12,00
Gehandicapten 12,00

Onze aankomst:

12.00 Na een vertraagde start van huis komen we aan bij de Apenheul. We schrikken van de lange rijen (tot aan de weg) en alle auto´s die er staan. Alle parkeerplaatsen zijn vol en we rijden even rond om te kijken of er nog plek is langs de weg. Apenheul heeft een speciale weg afgezet voor extra parkeerplaats, maar ook daar was het helemaal vol. Het beste plekje wat we konden vinden was minstens 5 straten verder en zodoende een heel eind lopen voor Robin (12 jaar), Sarah (bijna 1), mijn vriend en ik op deze warme zomerdag. Zodoende zijn we verder gereden naar de stad om een verkoelend ijsje te eten en even naar de stad Apeldoorn te gaan. (Mooie stad trouwens!)

Om 15.00 waren we voor de tweede maal bij de Apenheul met de gedachten dat de vroege bezoekers alweer vertrokken zouden zijn, en we misschien een plekje vooraan konden vinden voor de auto. We zagen dat er geen rij meer stond bij de kassa en parkeerden de auto in de dichtstbijzijnde parkeergelegenheid waar we ongeveer 6 euro kwijt waren voor drie uur. Bij de kassa lazen we later dat je ook een dagkaart kon kopen voor 8,50.

De ingang;

Bij de eerste kassa, die tevens diende als kassa voor Park en Bos en de zandsculpturen, meldden we ons en we mochten doorlopen. Het was ons echter niet duidelijk of we door moesten naar de ingang van de Apenheul, of bij de kassa moesten wachten, maar de jongen leek het te druk te hebben, en zei alleen maar dat hij de persoon die we zochten gebeld had. We besloten door te lopen naar de ingang van de Apenheul (ongeveer een kilometer) waar we in een korte rij stonden, en vervolgens naar een meldpunt werden doorverwezen. Daar kon je eventueel nog tickets kopen als je dat bij de algemene kassa niet gedaan had, of zoals in ons geval je melden voor andere gevallen. Na 5 minuten wachten kwam de communicatie medewerker op ons af en leidde ons het park in. We moesten een grote speciale tas ophalen om al onze spullen in te doen zodat de apen er niet bij konden. Ik was blij dat we niet om 12.00 naar binnen waren gegaan, want dat had waarschijnlijk betekend dat we 3 maal in de rij hadden moeten staan; bij de algemene kassa, bij de ingang van de Apenheul en bij de tassen.

Terug

Verder

Informatie die je ontvangt bij binnenkomst

De medewerker attendeerde ons op de voedertijden die we nog konden meepikken. Hij bracht ons naar de doodskopaapjes terwijl hij ondertussen uitlegde waarom de aapjes sinds 2 jaar word afgeleerd naar mensen toe te komen. Het was dan ook verboden de aapjes aan te halen of te aaien, wat voor kinderen natuurlijk een moeilijke opdracht is. Overal stond wel goed uitgelegd waarom deze nieuwe regels gelden en op wat voor manier de aapjes zich gedragen tegenover de mensen. Omdat de aapjes in het verleden nogal wat mensen tot last zijn geweest; denk aan spullen afpakken, kinderen bijten, op je hoofd zitten enzovoorts, heeft de Apenheul een nieuw beleid. De apen worden geleerd bang te zijn van de mensen zodat ze uit de buurt blijven. Er lopen medewerkers rond met een plantenspuit die ze gebruiken als de apen te dicht bij de mensen komen. En het werkt goed, want de meeste apen bleven op afstand. Slechts hier en daar kwam een aapje het pad op (waar kinderen natuurlijk meteen op af kwamen) en die werden dan meteen met de plantenspuit nat gespoten. De doodskopaapjes zaten in een speciaal afgeschermd gebied in de Apenheul waar je ook kan komen met de kinderwagen. De wagen kan je op speciale plekken achterlaten en eventueel inruilen voor een stalen karretje van de Apenheul. De medewerker vertrok weer en wenste ons veel plezier in het park. We hadden een plattegrond gekregen met de voedertijden erop en zagen dat er nog drie voor de boeg waren waaronder de maki’s en de gorilla’s. We kozen een kortere route zodat we deze voederbeurten mee konden maken. Op de plattegrond stonden ook allemaal tekens zodat je kon zien of je mocht eten en drinken in de zone waarin jij je begeeft. Uiteraard vergat ik dat een paar keer en trok fanatiek een pakje drinken tevoorschijn waarna mijn vriend mij boos aankeek. Wel een beetje verwarrend af en toe!

Terug

Verder

Het park zelf:

Het park was wel goed voorzien van allerlei informatie- en attentie borden en ook grappige spelletjes en attracties voor kinderen. We besloten meteen richting de gorilla’s te lopen want het was inmiddels al half 4 en ze zouden om 16.15 uur gevoed worden. We liepen langs de maki’s die op dat moment gevoerd werden en het was een drukke boel. Twee medewerkers vertelden het een en ander over de apen, maar omdat we halverwege binnenvielen konden we het niet helemaal volgen. De apen, uiteraard, trokken meer aandacht. Ze zaten vlakbij in en om de stenen muur die het pad begrenst met het apengebied. Sarah keek haar ogen uit en kraaide van plezier. Robin liep alweer vooruit op zoek naar apen. Een Rode Vari sprong pardoes bij een meisje op haar arm en ze schok een beetje, maar gelukkig was hij zo weer weg en iedereen moest natuurlijk lachen. Toch wel spannend zo dicht bij deze halfapen! Om 16.00 kwamen we aan bij de gorilla’s en besloten bij de wachtplaats te wachten tot er gevoed zou worden. We hebben op een groot bord een spelletje gorilla memorie gespeeld en Sarah en Robin zijn op een grote nepgorilla geklommen. Wel jammer dat er kiezelstenen op de grond lag anders had Sarah lekker rond kunnen kruipen terwijl we aan het wachten waren. Na 10 minuten kwamen ze de gorilla voederplaats openen en konden we plaats nemen op een bankje waar we verder konden wachten tot er wat gebeurde. Wel lieten we de buggy boven onbewaakt achter, omdat de voederplaats een stadionachtige opstelling naar beneden had waardoor een buggy niet handig mee te nemen was. Tijdens het wachten werden we via beeldschermen vermaakt met een quiz over apen. Toch moesten we een vrij lange tijd wachten. Er was ook nog geen gorilla te bekennen. Ineens begon een meisje met een microfoon ons te begroeten en begaf een man met een koffertje zich naar beneden. Ze legden ginnegappend uit wat de gorilla’s aten, hoe ze heten en waar ze vandaan kwamen tot de apen langzaam aan één voor één tevoorschijn kwamen. Best spannend! We zaten allemaal op de zilverruggorilla Jambo te wachten want een mannetjes gorilla schijnt toch wel 2x zo groot te zijn als de vrouwtjesaap en dat wilden we natuurlijk wel zien! Met Bokito in mijn achterhoofd keek ik vol spanning naar de verte, maar nog niks te zien, helaas. De mannelijke medewerker giechelde over het sexleven van Jambo en naar alle waarschijnlijkheid vond Jambo zijn sexleven belangrijker dan een paar sinaasappelen. Erg jammer, dat wel. De show was vermakelijk, met naar onze mening af en toe teveel schuine grappen over de grote apen, maar ach, het is vakantie!

Voedertijd

Ondertussen hadden we wel zin in een ijsje en we gingen tegenover de voederplaats naar het terras. Het was er redelijk druk, maar we vonden snel een plaatsje. Robin ging de kinderboerderij in en later nam ik daar met Sarah ook een kijkje. Erg indrukwekkend!!
Het was een tropische kinderboerderij wat er uit zag als een klein dayakdorp op enorme palen met allerlei dieren (geiten, schapen en kippen) die eronder tussen de palen liepen. Je kon boven in de huizen kijken waar allerlei attributen en informatie over deze Indonesische stam te vinden was. Erg leuk en interessant! Robin was hier dan ook niet weg te slaan en heeft er bijna een uur gespeeld tot wij zeiden dat we verder moesten. Het was immers al 17.00 uur en we wilden nog van alles zien. Op naar de orang oetangs! Deze apen zaten allemaal al binnen te wachten tot ze eten kregen, maar daardoor wel makkelijk te zien waren. Twee vrouwtjes hadden een jong bij zich wat er erg aandoenlijk uitzag. Achter het verblijf was nog een hele speeltuin, maar jammer voor Robin hadden we hier niet genoeg tijd voor en moesten we zo langzaam aan richting uitgang begeven (we waren helemaal achterin het park). We liepen de route zo dat we nog een aantal andere apen konden bekijken, zoals de mensapen, de langoeren en dergelijke apen, maar ik moet eerlijk toegeven dat na de Gorilla’s en de Orang Oetangs deze apen weinig indruk meer maakte. Genoeg apen gezien! Om 17.45 hoorden we al een stem door het park schallen dat iedereen zich richting de uitgang moest begeven omdat het park om 18.00 zou sluiten. Prima, dat deden we. Bij de uitgang kunnen kinderen nog een laatste kick op de carroussel wagen en wij gingen snel nog even een luier verschonen. De verschoonplaats had natuurlijk al een lange en drukke dag gehad en zag er niet optimaal meer uit, maar er stond wat we nodig hadden. Verzadigd liepen we weer richting auto, waar Sarah tevreden in slaap viel.

Conclusie's:

Om drukte bij de ingang en parkeerplek te vermijden, kan je beter heel vroeg (voor 11 uur) het park ingaan zodat je alles kan zien, wij hebben denk ik 1/3 van het park niet gezien en we zijn er in totaal drie uur geweest. Nu zijn wij wel op 1 van de drukste dagen geweest van het jaar, normaal is het minder druk bij de ingang.

Aan de andere kant; we waren wel verzadigd na drie uur. We hadden genoeg apen gezien (hoewel niet alles, maar je concentratie wordt toch minder, vooral bij de kinderen). Wel hadden ze nog naar de speeltuin gewild.

Het is vooral een spannend en avontuurlijk park, omdat er apen rond loslopen en dieren goed de ruimte hadden en in open gebieden vertoefden.

Nadeel was wel weer, dat zoals bijvoorbeeld bij de gorilla’s hun leefgebied weer zo groot is dat je ze niet kan zien, dus let op de voedertijden!

Voedertijden zijn ook leuke entertainment shows en zeker een aanrader als je naar de Apenheul gaat.

Goede educatieve borden en spelletjes.

Algemeen

Vriendelijkheid personeel: Goed
Onderhoud park algemeen: Heel Goed
Onderhoud dierenverblijven: Goed
Prijs kwaliteit verhouding toegangskaartje: Redelijk, voor kinderen geldt vanaf 9 jaar al het volwassen tarief!
Plattegrond en Routewijzers: Heel Goed
Parkeergelegenheid en prijs: Zwak, toen wij kwamen om 12.00 was alles vol

kindvriendelijkheid

0-4 jaar : redelijk
5-12 jaar :goed
Kinderwagen vriendelijk: goed
Activiteiten te doen : redelijk
Binnen activiteiten: zwak
Rolstoelen aanwezig: ja
Park rolstoelvriendelijk; goed
Toiletten: goed en voldoende verschoningsruimte voor baby’s en dreumessen.
Prijs verhouding eten en drinken: normaal tarief
Kwaliteit eten: heel goed. Ze hadden ook bijzondere dingen zoals sprinkhanen en meelwormen!
Zitgelegenheid: goed

Eindoordeel: 8

Verslag gemaakt door Marlisa Wareman

Stem mee

Welk cijfer wil jij geven?

10 (uitstekend)
9
8
7
6
5
4
3
2
1 (zeer slecht)

Geef je mening:

27.09.2009 -

27.09.2009 - jvaksffqn
HjdOBs <a href="http://gaoboolofejo.com/">gaoboolofejo</a>, [url=http://jkygnefwhfvh.com/]jkygnefwhfvh[/url], [link=http://srwtcytpwzup.com/]srwtcytpwzup[/link], http://elbpnpdhzpjg.com/

Hier klikken om bericht te plaatsen